Świadome używanie substancji: między nadmiarem a odrzuceniem
Świadome używanie substancji to decydowanie, kiedy i jak często, z faktami przed oczami, a nie z przyzwyczajenia czy na oko. Leży między dwiema skrajnościami: byciem rządzonym przez używanie i całkowitym jego odrzuceniem. Ten artykuł jest dla dorosłych, którzy już dokonali wyboru i chcą, żeby pozostał przemyślany. Opisuje, co mówi redukcja szkód, dlaczego data ostatniego użycia ma znaczenie, jak czytać własne wzorce i jakie punkty odniesienia publikują niektóre instytucje zdrowia. Każdy fakt ma źródło. Decyzja należy do ciebie.
Świadome używanie substancji: co to tutaj znaczy
Większość osób, które używają jakiejś substancji, potrafi powiedzieć, jak się wtedy czuły. Mniej potrafi podać datę albo ile razy zdarzyło się to w zeszłym miesiącu. Świadome używanie zamyka tę lukę trzema nawykami:
- Wiedz, kiedy to było. Data i godzina każdego użycia, zapisane.
- Wiedz, co mówią źródła. Tolerancja, czasy oczekiwania i wskazówki co do częstotliwości, każde z dokumentem, z którego pochodzi.
- Zobacz własny wzorzec. Jak naprawdę wyglądają twoje tygodnie i miesiące, a nie jak je zapamiętujesz.
Żaden z tych trzech nawyków nie mówi, ile ani czy. Dają decyzji informacje, których potrzebuje. Świadome używanie to nie plan rzucenia i nie plan używania więcej. To nie program z cudzymi zasadami. Jeśli są jakieś zasady, są twoje.
Co mówi redukcja szkód
Harm Reduction International definiuje redukcję szkód jako polityki, programy i praktyki, które mają ograniczać negatywne skutki zdrowotne, społeczne i prawne używania substancji, polityki narkotykowej i prawa narkotykowego (Harm Reduction International). Pracuje z ludźmi bez oceniania i nie stawia rzucenia jako warunku wsparcia.
To ujęcie zdrowia publicznego, a nie moralne. Zaczyna od tego, co ludzie faktycznie robią. Dużą jego część stanowi informacja: ktoś, kto zna fakty o własnym używaniu, decyduje na podstawie większej wiedzy niż ktoś, kto zgaduje.
Wiedz, kiedy to było
„Kiedy był ostatni raz?” to pierwsze pytanie, a pamięć odpowiada na nie słabo. Pamiętasz, z kim to było albo o czym tego dnia była rozmowa. Data się wymyka. Bez niej nie wiesz, czy twoja tolerancja spadła, a każde oszacowanie czasu oczekiwania zaczyna się od zgadywania.
Czasy oczekiwania, które źródła sugerują dla każdej substancji, i to, dlaczego te źródła się różnią, znajdziesz w artykule ile czekać między użyciami substancji.
W Balance jeden wpis zawiera substancję, datę i godzinę; dawka, nastrój i notatki są opcjonalne. Każda substancja pokazuje potem ostatnie użycie, a jeśli ma czas oczekiwania, dzień, w którym on się kończy. Gdy źródło podaje czas oczekiwania, Balance zaczyna od niego, a ty możesz go zmienić. Gdy żadne nie podaje, aplikacja nie ustawia żadnego, a ty możesz ustawić własny.
Czytaj własne wzorce
Jedna data odpowiada na jedno pytanie. Tygodnie dat odpowiadają na inne: jak twoje używanie wygląda w czasie. Badania nad samoobserwacją wskazują w tę samą stronę. Metaanaliza z 2016 roku obejmująca 138 badań i prawie 20 000 uczestników wykazała, że monitorowanie postępów w drodze do celu pomagało go osiągnąć, a efekt był większy, gdy postępy zapisywano fizycznie (Harkin i in., Psychological Bulletin). Te badania dotyczyły celów ogólnie, nie substancji. To, co potwierdzają, jest proste: to, co zapisujesz, widzisz.
Wzorzec widać w czterech miejscach:
- Ciągi dni. Kalendarz z kropką dla każdego dnia, w którym czegoś używasz, pokazuje ciąg dni od razu, bez liczenia.
- Każda substancja osobno. Historia przefiltrowana do jednej substancji pokazuje jej własny rytm: co tydzień, co miesiąc albo tylko przy określonych datach.
- Twoje ograniczenia. Dla tego, co liczy się częstotliwością, jak kawa, cukier czy lek, możesz ustawić własne ograniczenie, na przykład dwa dni w ciągu ostatnich siedmiu, i widzieć, gdzie jesteś. Nikt nie sugeruje liczby.
- Leki. Leki przeciwbólowe brane przy przeziębieniu sumują się po cichu. Gdy w ciągu ostatnich 30 dni uzbiera się 15 lub więcej dni z prostymi lekami przeciwbólowymi, to wzorzec, o który warto zapytać lekarza.
Balance obejmuje wszystkie cztery: kalendarz, historię według substancji, ograniczenia w okresie i ostrzeżenie o lekach, którego próg pochodzi z ICHD-3 (poniżej). Pokazuje wzorzec. Nigdy go nie ocenia i nigdy nie mówi, co masz dalej zrobić.
Punkty odniesienia publikowane przez niektóre źródła
Niektóre instytucje zdrowia publikują wskazówki co do częstotliwości. Czytaj je jako punkty odniesienia, a nie cele ani przyzwolenia. Każda powstała dla własnej populacji i w określonym celu i żadna nie mówi o twoim przypadku.
- Marihuana. Kanadyjskie wytyczne Lower-Risk Cannabis Use Guidelines wymieniają codzienne lub prawie codzienne używanie wśród najsilniejszych czynników prognozujących problemy zdrowotne związane z marihuaną. Sugerują ograniczenie się do używania okazjonalnego, na przykład jednego dnia w tygodniu, tylko w weekendy albo rzadziej (CAMH, 2019).
- Alkohol. Wytyczne brytyjskich Chief Medical Officers mówią, że dla osób, które chcą pić mniej, dobrym sposobem jest kilka dni bez alkoholu w każdym tygodniu. Nie podają liczby dni (UK Chief Medical Officers, 2016).
- Leki przeciwbólowe. Międzynarodowa Klasyfikacja Bólów Głowy uznaje proste leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol, przyjmowane przez 15 lub więcej dni w miesiącu dłużej niż trzy miesiące, za nadużywanie u osób z chorobą bólową głowy (ICHD-3, 8.2.3). To kryterium diagnostyczne, a nie osobisty limit, i tylko lekarz może ocenić twój przypadek. Więcej w artykule ból głowy z nadużywania leków.
W Balance te fakty są w opisie każdej substancji, wraz ze źródłem. Żaden nie jest ustawiony jako ograniczenie za ciebie. Tylko kryterium dla leków przeciwbólowych uruchamia ostrzeżenie, a to ostrzeżenie mówi, żeby zapytać lekarza.
Zapis, który widzisz tylko ty
Dziennik używania jest osobisty. Nie należy do wspólnego kalendarza ani do czatu grupowego. W Balance tylko ty widzisz swój dziennik. Możesz zablokować aplikację kodem PIN lub biometrią swojego urządzenia i wyeksportować cały dziennik w jednym pliku, kiedy chcesz. Jak prowadzić taki zapis, co powinien zawierać każdy wpis i gdzie go nie trzymać: jak prowadzić dziennik używania.
Świadome używanie to nie liczba, którą ktoś ci daje. To wiedza, kiedy to było, co mówią źródła i jak wyglądają twoje tygodnie, a potem własna decyzja. Wszystko, co robi dziennik, znajdziesz na stronie funkcji.